Razeno blogas Esperante...

Hodiaŭ estas Dimanĉo, la 18a tago de batalo inter la popolo kaj la reĝo/diktatoro. La reĝo nur havas armeon kaj kelke da stutaj helpantoj sed la popolo havas tiun povon kiun ili zorgis dum pasitaj 237 jaroj por ke ili iam batalu kontraŭ la besta (tiun li diras ke stas dia) povo.

Hodiaŭ dum tuta tago estis batalo ĉe divesaj anguloj de la ekstercentra urbo - Koretshowr, Samakhushi, Chabahil, Banasthali, Hadigaon kaj aliaj lokoj. Nun en Nepalo la vorto irmalpermeso (pli ĝuste "curfew" en la angla) ne plu portas signifon ĉar homoj povas iri sur la strato amase. Almenaŭ tri personoj estis vunditaj kiam la policanoj pafis al la amanso da homoj demonstraciantaj.

Kelke da junuloj okazigis baloton ĉe la strato kion oni volis - ĉu respublikan sistemon, ĉu konstitucian monarĥion aŭ rektan regadon. Kaj 66 pro cento da homoj elektis respublikan sistemon !

Simile, amasaj demonstracioj okazis en diversaj urboj de la lando. Ĉiuj havas saman demandon - raĝo, lasu la tronon !

Danke, la gvidistoj de sep politikaj partioj defiis la reĝan prelegon kaj postulis ke reĝo donu al ili restarto de parlamento kaj elekto de konstitucia asemblo. Eble ili mem ne volis sed la amaso da homoj en la strato devigis ilin diri ke ni devas nu daŭrigi la revolucion. La gvidistoj minacis ke se la reĝo ne promesis por kion ili postulas, ili mem starigos paralelan registaron morgaŭ.

Nun estas tia tempo por ĵurnalistoj ke ili simple ne povas forigi sin el la demonstraciaj aferoj. Oni ne povas skribi ion ajn krom ĝi ĉar homoj simple ne legas. La registaro anoncis irmalpermeson de 9.00 matene ĝis 8.00 vespere. Mi alvenis al mia oficejo je 8.30 kaj nur povos reiri al hejmo post 8.00 vespere.

Mi telefone parolis kun kelkaj registaraj oficistoj hodiaŭ. Mi demandis ili kiel vi laboras dum tia malnormala situacio kaj ili simple ridis kaj ne volis respondi. Vere, ili tute ne laboras kaj nur kolektas salajron.

Kaj pro la sama kialo mi ne povis veturi kaj vidi la amasproteston en stratoj.

Aliflanke, la malgrandaj vendejoj, privataj oficistoj kaj laboristoj devas suferi multege pro manko de laboro. Dommastrinoj havas alian problemon. Mankans nutraĵon en vendejoj, multekostas kaj oni eĉ ne havas tempon vendi aŭ aĉeti ilin. Estas normala ke oni malsaniĝas dum tiu periodo ankaŭ sed nun mankas veturiloj por atingi al hospitalo kaj eĉ hospitalo ne havas tempon por ĝeneralaj malsanuloj. En ĉiu hospitaloj venas centoj da vunditaj demonstraciintoj ĉiu tage. Do mankas eĉ servantoj por ili. Mizere, kaj la reĝo ankoraŭ "ludas al fluton" kaj kredas ke homoj iris al lia piedo kaj konsentos esti sklavo lia. Ne kredeble.