Razeno blogas Esperante...

(Jen mi hodiaux denove en metas neesperanta meterialon en mia blogo. Gxi estas la artikolo kiun mi skribis por mia jxurnalo. Mi certe volis traduki gxin por mia blogo sed tempo mankas. Precipe cxar nun esta sezono de Hindua festivalo. )

 Razen Manandhar Lalitpur, September 28:

Even as Hindus in the capital and other parts of the country are busy visiting temples of Bhagawati, the people of Khokana are marking the festivities of Dashain by witnessing and taking part in centuries-old mask dance of Rudrayani or Shikali. The Newar settlement, located some eight kilometres south of the capital, is known for its unique way of celebrating Dashain.
Putting on masks made of clay, ornaments and traditional dresses, over a dozen aged men danced for the first time in the village and blessed the villagers with their wrinkled hands while villagers, taking the aged men as gods, offered them sacrificed animals.
While one acted as Bhairav, the protagonist, others acted as Ajima, Rudrayani, Baishnavi, Kumari, Ganesh, Barahi, Kumar and Hanuman.
Once the aged actors die, sons or younger brothers are given their roles.
“It has been a tradition for centuries here,” said septuagenarian Laxmi Maharjan, a local.
The locals believe that dancers are endowed with divine powers once they put on the masks, enabling them to perform continuously for days. As helpers of the masked deities threw rice in the crowd, the local spectators wrestled to get their share, believing that rice thrown by the helpers can protect their children from ordinary ailments.
The festival of Shikali is stated to have been started during the reign of King Ananda Dev in the valley in 1246 AD. The festival is a mixture of indigenous practice, Shakta rituals and Shaiva legend.
“The philosophy of Shikali festival is very complex. Due to different political reasons perhaps, the festival has been given different religious colours. But we have to differentiate between its original indigenous attributes and Hindu additions,” Dr Chunda Bajracharya, a cultural expert, said.
Dharma Bahadur Trishuli, another expert on cultural values, said, “No matter how significant such cultural festivals are, they must be adopted to the contemporary society and interpreted to the new generation so that the people take the festivals as their own.”
Madan Krishna Dangol, the former VDC chairman of Khok-ana, said different historians ha-ve misinterpreted the festival of Khokana. The festival needs to be interpreted in a proper manner and recognised as a cultural heritage of the whole village, he said.

Se vi voas vidi la originalon: BV viziti al http://thehimalayantimes.com/fullstory.asp?filename=aFanata0scqzpa4a2Ta5wa.axamal&folder=aHaoamW&Name=Home&dtSiteDate=20060929 

Dudek kvar personoj, kiu estis en unu helkoptero flugata en orienta monta regiono, etis mortitaj kiam la viadilo, versxajne ekplogigxis Sabate. Oni sciis post kvin minutoj da ekflugo ke gxi malaperis sed oni devis atendi dum tri tagoj senpatiene por scii ke ili vere trapasis la tragedion.

Estis ministro por arbaro, cxefoj de konservado de WWF kaj aliaj aktivuloj kiuj de dekoj da jaroj laboris por koservado de Nepala naturo kaj jam famigxis ecx en internacia areno. Inter alie, estis ankaux la Charge d’ Affair  de la Finna ambassasdolo Pauli Mustonen.

Ili flugis Sabate tagmeze de Ghunsa al Taplejung, post la vendreda programo de transdono de la Kanchenjunga Konservado Progarmmo al loka komunio.

Jen estas la nomoj:
1.S-ro Gopal Rai, Minister of State of Forests and Soil Conservation (Nepalano)
2.S-ino. Meena Rai (Nepalanino)
3.D-ro. Damodar Parajuli, Acting Secretary – Ministry of State of Forests and Soil Conservation (Nepalano)
4.S-ro. Narayan Poudel, Director General of Department of National Parks and Wildlife Conservation (Nepalano)
5.S-ro. Sharad Rai, Director General of Department of Forests (Nepalano)
6.S-ro. Pauli Mustonen, Charge d’Affaires, Embassy of Finland (Finno)
7.F-ino. Margaret Alexander, Dy. Director, USAID (Usonano)
8.D-ro. Bijnan Acharya, Program Dev. Specialist, USAID (Nepalano)
9.D-ro. Jill Bowling, Conservation Director, WWF UK (Joint Svis-Australo)
10.F-ino. Jennifer Headley, Coordinator, WWF UK (Kanadano)
11.S-ro. Mingma Norbu Sherpa, Managing Director, EHEC, WWF US
12.Matthew Preece, Program Officer, WWF US (Usonano)
13.D-ro. Chandra Gurung, Country Representative, WWF Nepal (Nepalano)
14.D-ro. Harka Gurung, Advisor, WWF Nepal (Nepalano)
15.D-ro. Tirtha Man Maskey, Co-Chair, AsRSG (Nepalano)
16.S-ino. Yeshi Lama, WWF Nepal (Nepalano)
17.S-ro. Vijaya Shrestha, Central Committee Member, FNCCI (Nepalano)
18.S-ro. Hem Raj Bhandari, Nepal Television (Nepalano)
19.S-ro. Sunil Singh, Nepal Television (Nepalano)
20.S-ro. Dawa Tshering, Chairperson, KCAMC (Nepalano)
21.Flugisto 1 (Ruso)
22.Flugisto 2 (Russo)
23.S-ro Mingma Sherpa, Captain (Nepali)
24.S-ro Tandu Shrestha (Flugisto) (Nepali)

Estis strnge, la teamo de la pjej bonaj konservsciistoj estis en la sama helikoptero. Nepalo ja manko al ili, ilia sincera laboro.

 La dio donu al ni fortecon toleri la tragedion.

 Kaj mi ne forgesu mencii ke mi mem ankaux estis preskaux enkluzivita en la teamo. Nur malhelpis la organixantojn la regitaraj oficistoj  kiu venis en pli da nomobro kaj ili ne povsi kunporti multajn jxurnalsitojn (nur estis du el la nacia televido). Sxajnas al mi ke dio donis al mi pli da sufero kaj solvo aux liberigxo estas ankoraux for !

 

De longa tempo mi ne povis blogi kvankam mi multe volis.

Jen permesu min  meti novajxon pri semioj kontraux legxe ekzamenitaj en Nepalo en la angla. Pardonu. MI ne voas mian  blogejon aperi angleca sed samtempe mi volas vi vi iel legu gxin.

 ---

Nepali primates used for US research
 
Razen Manandhar
Samples taken for AIDS vaccine, keeping govt in dark

Kathmandu, September 14 :

The controversial testing of monkeys three years ago by US primatologists in the capital was not what it was made out to be. In actuality, the monkeys were used as guinea pigs for developing AIDS vaccine, reveals the cover story of a recent issue of the American Journal of Primatology.
More than 20 red monkeys, known as rhesus macaques, were darted and trapped to have their blood, stool, swap and hair tested in June 2003 at Swoyambhu temple on the pretext that the monkeys had fallen ill mysteriously. A team of American experts came here without the knowledge of the government and returned with the samples, without providing any treatment to the mammals.
Article 15.1 of the National Park and Wildlife Conservation Act 2029 (Fourth amendment 2049) states that nobody can collect samples from any animal for scientific research. However, permission for the same can be sought from the Department of National Parks and Wildlife Conservation (DNPWC) after paying Rs 2,000 for each red monkey and justifying the need for the test. But, according to the government officials, the researchers did not even notify the authority about their ‘testing’.
The synopsis of the report carried by American Journal of Primatology in June, states: “Scientists investigating the genetic make up of rhesus macaque monkeys, a key species used in biomedical research, have found that rhesus in Nepal may provide a suitable alternative to alleviate a critical shortage of laboratory animals used in work to develop vaccines against diseases such as HIV/AIDS.”
According to the report, the study was spearheaded by Randall Kyes, a primatologist and head of the of the University of Washington’s Division of International Programmes at the Washington National Primate Research Centre, in collaboration with Mukesh Chalise, president of the Nepali Biodiversity Research Society and a zoologist at Tribhuvan University.
When contacted, Chalise said, “I don’t have to answer any queries. The chapter is closed. You may charge me of anything but I believe that I have done a good job for mankind by letting carry out the tests,” he said.
The Department of National Parks and Wildlife Conservation has also refused to take responsibility of “unauthorised testing”. Shyam Bajimaya, the Chief Ecologist at the DNPWC, said the matter did not concern the department, as no one contacted the officials for carrying out the tests. “Even for a noble cause, it would have been better had the researchers chosen a legitimate way,” he said.
Though the American journal report acknowledges Bajimaya as one of the co-author of the research paper, he wonders, “I don’t know how my name figures in the report.”
Similar tests used to be carried out on Indian monkeys earlier. However, India banned export of all macaques in 1978.

Trovu saman raporton ankau cxe:

http://thehimalayantimes.com/fullstory.asp?filename=aFanata0scqzpa4a1Ua7ra.axamal&folder=aHaoamW&Name=Home&dtSiteDate=20060915

Kiel ĉiam mia vizito al NESPA oficejo hodiaŭ estis interesa por mi, eble pli ol ĉiam.

Mi kaj Narendra samtempe atingis al al oficejo kiam jam estis Filipo kaj Poshraj esitis.

Ni unue diskutis kial oni ne respondas al IHR kvankam mi tiom multe propogandis pri nia

programo dum la UK kaj ni mem ankaŭ sendis la prospektojn al centoj da homoj per

poŝto kaj ankaŭ al informo estis en [mia] blogo. Ni ne povis kompreni kial homoj ne

interesiĝas pri turismo en Nepalo.

Poste venis Mukunda, nia prezidanto. Poshraj volis diskuti kiel la kongreo de NESPA

povas okazigi kiam ne estas ĝenerala sekretario (kaj eble kasistino). Li diris ke la

kongreso estos sensignifa kiam oni ne povus ricevi asocian raporton (de la ĝenerala

sekretario) kaj la financia raporton (de la kasistino). Laŭ kutimo, la kongreso devis okazi

en Aprilo, laŭ mi sed ĝi prokrastiĝis.

La prezidanto rekte diris - kial oni atendu? organizu, tuj ! Li ne pensis kiom grava la afero

estas. Oni havas dekojn da demandoj pri Antaŭ kongresa Renkontiĝo, Azia Kongreso

kaj IHR. Nepre estis granda laboro kaj tia maiere grandaj demandoj. Kaj kiel oni povas

aprobi la dokumentojn kiam oni rekte vidis ke estis financaj malreguladoj. Ĉiuj homoj ne

estos tiom simpla kiom estis La LKK-ĉefo, s-ro Shri Prasad Shrestha, kiu ne volis

diskuti pri la monaj aferoj. Mono estas ĉiam mono, ĉu ne? Ne estas facile digesti kiam

oni manĝas ĝin krude.

Kaj venis demando pri vortaro. Mukunda estis preskaŭ ebria. Li demandis kial oni ne

finas labori por ĝi (kaj li nenion povas fari sur ĝi). Anstataŭe li kriis ke Archana devas

fini tajpadon ! Mi simple respondis ke tajpado jam estas finita, nur restas kontrolado. Eble

li loĝas en alia mondo.

Kaj mi volis foriri simple, salutante ke li denove satire demandis al mi. "Ĉu vi ne havas

demandon al mi?" Mi pace respondis ke mi ne havas personan demandon sed eble la

asocio havos demandon al sia prezidanto.

Kaj li freneze kriis ke mi ne rajtas skribi ion ajn pri li en mia blogo ĉar multaj homoj dum

la UK deamndis al li kaj li eĉ ne povis manĝi pro demandaro pri la vero, eble pri

demokratio de asocio. Kaj denove li diris ke mi ne devas havi kapdoloron pro lia vojaĝo

kaj diris ke mia bopatro ne pagis pro lia vojaĝo.

Mi ankaŭ devis laŭte respondi al lia frenezeco sed li ne havis tempon aŭkulti al miaj

respondojn. Li simple volis kovri la situacion kun laŭta voĉo. Poste, Poshraj kaj

Narendra ankaŭ devis partopreni. Mi ripetis kelkajn demandojn (kiujn mi jam blogis) sed

li ne havis respodon, aŭ li ne pensis ke li devis respondi.

Mia dio ! Li ne scias ke neniu povas halti mi je skribado de mia peso en mia blogo. Mi

povas skribi pri la reĝo mem kial mi ne povas skribi pri la prezidando de eta asocio pri

kio la strato ne scias? Mi ĉiu tage raportas ke homoj devas aŭkulti al popolo sed nia

reĝo de NESPA ankoraŭ pensas ke li estas nemovebla reĝo kaj liaj diroj estas leĝoj.

Kion fari? Same kiel nia reĝo, li tute ne povas toleri kritikojn kaj kiam li krias freneze, mi

ofte forgesas danki lin pro liaj bonaj agoj.

Mi nur atendis ke reveninte de la grava vojaĝo, li skribu almenaŭ du-paĝan raporton

kaj disdonu al ni, aŭ almenaŭ legu ĝin kiam ĉij

Jen estas la situacio. Iam esats malfacila klarigi la aferon per vortoj. Jam pasas 15 jarojn

batalante en la NESPA ke ĝi demokrtiiĝu - tio estas mia sola demando. Sed multaj

homoj ne ŝatas ĝin. Oni volas esti reĝo. Kaj mi nepre preferas demokration - respublikan demokration.