Razeno blogas Esperante...

Jam mi hontas ke mi ne regule blogas.  Okazas tiel kvankam mi tre deziras regule blogi.

Jam mi vidis multajn sangxojn - en politiko, en socio, en mia familio kaj en la Esperanto-etoso de Katmando. Nun mi ne scias pri kio mi skribu. Mi tamen ne volas doni pli da tempo.

Bone, mi estis en la Esperanto-oficejo. Tio devis esti rgulan estraran kunvenon cxar estis unua semajno de monato (laux la registara kalendaro). Mi gxois ke mi vidis Mukunda, Rustam, Philp kaj Nabin Lal. Mi atendis pli ol duono da homo sed nenio okazis. Poste venis Bharat kaj Indu ! tre gxoja afero ke mi vidis ilin post monatoj. Mi gratulis ili pro la vojagxo.

 Kaj, mi devis tuj reveni cxar tio estis tempo por mi labori. Mi hodiaux matene telefonis al Poshraj kaj demandis kial li ne venis. Fakte li venis iom malfrule. Li diris ke ne oficiale okazis ion.

 Mi scias ke oni jam arangxis daton por la Kongreso de NEspA. Eble tio okazos post du semajnoj. Kaj mi auxdis ke Okcidenta Asocio ankaux jam organizis kongreson. Mi ne povis acx gratuli ilin cxar mi ne havas retadreson de ili. Kaj pli ol cxio mi bedauxras ke mi ne havas kontakton kun la viglaj esperantistoj el Pokhara. Kiam mi vizitis ilin en Februaro, ili diris al mi ke ili tre deziris mian helpon kaj nun neniu kontaktis min. Mi multfoje jam skribis al Himlal sed li tute ne respondas al mi. Kial?

 Kaj, nun devas esti la tempo por kongreso de Junulara sekcio de NespA. Neniu kontatis min, ankaux ne estas gxentila cxiam peti kaj demandi ilin kion ili vere faras. Cxu ili jam eldonis la organon, kiun mi redaktis? Eble ne. 

Mi mem hontas ke mi ecx ne povis blogi. Kaj mi scias ke dekoj da leteroj antendas miajn respondojn. 

 Estis tiel ke denove venis alia festivalo. Jen iomete pri gxi: Estas kvin-taga. La unuan tagon ni pregxis al krovo, la dua tagon ni pregxis al hundo. La trian tagon ni pregxis al Laksmi, al diino de mono. La kvaran tagon ni pregxia al sia korpo. Tio ankaux estas tago de Nova Jaro laux la Nepala kalendaro. Eble vi miros ke Nepalo nur estas la lando en la mondo kiu havas sian propran kalendaron kun la nomo de la lando. Estis tiel ke iu sinjoro trovis trezoron da mono antau 1126 jaroj kaj li, anstataux gxui gxin, li pagis cxies sxulson en la tuta lando. Ja estis historia decido kaj ago kaj do ekis novan kalendaron. Gxi estas luna kalendaro kaj ni sekvas gxin por celebri preskaux cxiujn festivalojn. La registaro ankoraux ne aknoskig gxin kiel la nacia heredajxo au nacia kalandaro nun cxar estis Nevara sistemo kaj la nuna registaro ankaux, same kiel dum pasintaj 238 jaroj, estas plena je Khas Brahminoj (la altnivelaj Hinduaoj). Kaj fine, la kvinan tagon, la fratinoj pregxas al siaj fratoj kaj donas mangxajxojn, kontraux kio, ili ricevas donacojn el siaj fratoj.

 Lasu min denove mensogi ke mi ofte blogos en estonteco.

Pri la foto, okazis granda procesio dum celebro de la nova jaro. Nevara knavino gxuas la festivalon kun sia tradicia vestajxo. Nevaroj estas la indigxenoj de la Katmando-Valo.

Pri la foto, okazis granda procesio dum celebro de la nova jaro. Nevara knavino gxuas la festivalon kun sia tradicia vestajxo. Nevaroj estas la indigxenoj de la Katmando-Valo.

Post la ripozo dum Dashajn, la festivalo-sezono, la cxefaj gvidistoj de la sep politikaj partioj, kune kun la cxefministro Girija Prasad Koirala hodiaux sidis kun la Maoisto-gvidistoj por diskuti pri politikaj mislimiloj kaj provis trovi bonan solvon por la longa krizo politika en Nepalo.

De mateno dekoj da politikistoj enamasigxis cxe la logxejo de la cxefministro kun espero ke la solvo tuj trovigxos kaj jen venos la kompleta solvo de la kunarmila revolucio kiuj jam kauzis morto de pli ol 12,000 homoj en pasintaj 12 jaroj.

De 8.00a matene gxis 7.00a vespere ili diskutis pri divesaj aferoj - cxefe pri la estonto de la regxo, la elekto de konstitucia asembleo, la intertema konstitucio kaj la lokaj registaroj de la Maoistoj en vilagxoj ktp. Sed ili atingis al fino pri neniu temo. Ja esats malfacila laboro, cxu ne? Ili do denove sidos post morgaux.

Iomete pri mi nun. Mi mem ankaux estis iom okupita je hejmaj aferoj dum la festivalo. Kvankam mi havis ferion nur dum du tagoj (la registaraj oficistoj havas ferion dum 8 tagoj). Mi iel estis okupita pli ol gxenerale cxar kvankam homoj volas gxui la festivalon, mi bezonis raporton/novajxon kaj oni simple ne volis paroli kun mi. Mia laboro ja estas sadista tiamaniere.

Mi tre bedauxris ke mi ne havis reton cxe mia hejmo, speciale dum la festivalo. Cxar cxiuj ciberkafejoj estis fermitaj kaj mi mem soifis legi leteron aux blogi. Mi tute ne povis fari. Kvankam mi en metis du miaj anglaj raportoj (mi tre malsxatas meti anglajxon en mia pura Esperanto-blogo, sed mankas tempon por mi traduki). Jes mi jxus malfermis mian konton en my.opera.com por enmeti miajn anglajn raportojn. Bonvolu viziti al mia loko: www.my.opera.com/razenma

Karaj,

Denove mi enmetas neesperantajxon. Jen mia alia raporto - temas pri Kumari, la vivanta diino. Vidu kiel mizere la Shah diastio traktas al la kultural heredajxo de la antauxa dinastio, aux la regxo timas tion kion la popolo honoras.

Govt not doing enough for Kumaris' upkeep?

Razen Manandhar

Kathmandu, September 30 : The Living Goddess Kumari, who is adorned by the head of the state himself and poses as an attraction for millions of people, tourists and media gets hardly more than an office boy's salary in the government's pay scale, for sacrificing her juvenile years, and for her "divine powers". "The Kathmandu Kumari is given Rs 6,000 per month as livelihood allowance and Rs 1,000 per month as scholarship," states a report of Kaushi Toshkhana Office, an outlet of Ministry of Finance for Cultural Expenditures, sent to the Ministry of Culture, Tourism and Civil Aviation recently. She started getting scholarship only last year. The government had to disclose the details of the Living Goddess's entitlement only after it became a legal issue, when an advocate, Pundevi Maharjan Sujana, filed a case against the government, seeking rights and facilities to the girl child last year. The government had to produce a report of what Kumari has been getting, as per the order of the Supreme Court. According to the report, the Kumari is also given a pension of Rs 3,000 per month after she ceases to be Kumari. Apart from the cash, every month the office also sends two kilos of rice, two kilos of beaten rice, 1.7 litres of oil, 100 grams of red vermilion, 75 grams of barley, and certain other commodities for carrying out rituals to the caretaker of the Living Goddess, who lives in the Kumari House at Basantapur. The report adds that the Kumari of Kathmandu also receives Sripad allowance, allowance from the Royal Palace and expenses for marriage. The report is mum on the details of such allowances and says nothing on when she is provided with the same. Cultural expert Kashi Nath Tamoth said the government's financial support is far from sufficient when compared to what the state seeks from the girl as the source of divine feminine power. He believes if the government plays fair, she won't need even a penny from others. "The Kumari used to own hundreds of ropanis of land. The income from that land would have been more than enough to support her. But Singha Durbar and Putali Sadak Road have come up on part of that property, while the rest has been taken over by the government," he said. However, another cultural expert, Satya Mohan Joshi, begs to differ. He says the contribution of the Living Goddess and the honour she earns from the public and the state should not be weighed in rupees. According to the report, the Kumaris of Lalitpur, Bhaktapur and Nuwakot also get nominal monthly allowance of Rs 1,500 each from the government. The ex-Kumaris of Lalitpur and Bhaktapur get a monthly pension of Rs 1,000 while there is no provision of pension for ex-Kumaris of Nuwakot. In addition, all of them receive monthly allowance of Rs 200 each for schooling.