Promenado cxe Pashupatinath kaj Boudha
Komncis hieraux vespere la 7a Internaica Himalaja Renkontigxo post la solena bonvenigo. Kondukis gxin Narendra kaj Subhash bonvenigis la gastojn. Ankaux mi havis sancxon paroli. Dio! Mi hontas prelegi.
Jam venis cxiuj (mi ankoraux antedas al Urusla kiu hodiaux post tagmeze alvenos).
Hodiaux matene estis plano promeni al templo de Pashupatinath kaj stupao de Boudha kun la gastoj. Oni diris al mi ke ekveturos buso je la 9a. Sed kiam mi estis tie antaux la tempo, la buso jam ne estis tie. Mi telefonis al Narendra kaj li diris al mi ke Bharat kaj Poshraj decidis komenci la veturadon je la 8.30. Tre bone, oni agas tro aktive. Mi rajdis sur mia motorbiciklo al Pashupatinath. Mi kaj Narendra havis sancxon gvidi ilin cxar Bharat preferis esti en la buso. Poste venis ankaux Parasar.
Mi iom volis klarigi pri la historiaj kaj religiaj monumentoj. Estis malfacila paroli en Espernato por mi! Mi ne povis klarigi pri kio mi bone scias. Hontinde (Mi kutimas aux preferas skribi 10 pagxojn ol paroli dum dek minutoj. Tamen ne gravas kiam estas estraranoj cxe nia asocio kiu neniam parolas en Espranto)...
Post la mangxado estis plano veturi al Bhaktapur. Mi bedauxrinde ne povis esti kun ili cxar mi ne povis trovi ferion cxe mia oficejo. Eble morgaux.
Estis agrabla teamo - malgranda, sciivolema, sperta pri Esperanto kaj Nepalamanta. Kiel S-ro Hori diris hieraux vespere, IHR ja estsa "unika" kaj la tradicio mem estas vere "azia". Tio multe helpus nin se gejunuloj ankaux akopanos ilin dum la promenado tiel ili ankaux praktikus Espernaton. Sed estis nur Bishowa el junuloj.
Mi tre bedauxras ke mi ne povos akompani ilin dum la piedvagado. Mi estos tie cxi iom maltrankvila. Cetere mi soifos blogi pri la montoj. Espereble iu telefonos min kaj mi rakontos pri tio en la blogo.
Morgaux ili promenos cxe historiaj palacoj de Katmando kaj Patan.
Jam venis cxiuj (mi ankoraux antedas al Urusla kiu hodiaux post tagmeze alvenos).
Hodiaux matene estis plano promeni al templo de Pashupatinath kaj stupao de Boudha kun la gastoj. Oni diris al mi ke ekveturos buso je la 9a. Sed kiam mi estis tie antaux la tempo, la buso jam ne estis tie. Mi telefonis al Narendra kaj li diris al mi ke Bharat kaj Poshraj decidis komenci la veturadon je la 8.30. Tre bone, oni agas tro aktive. Mi rajdis sur mia motorbiciklo al Pashupatinath. Mi kaj Narendra havis sancxon gvidi ilin cxar Bharat preferis esti en la buso. Poste venis ankaux Parasar.
Mi iom volis klarigi pri la historiaj kaj religiaj monumentoj. Estis malfacila paroli en Espernato por mi! Mi ne povis klarigi pri kio mi bone scias. Hontinde (Mi kutimas aux preferas skribi 10 pagxojn ol paroli dum dek minutoj. Tamen ne gravas kiam estas estraranoj cxe nia asocio kiu neniam parolas en Espranto)...
Post la mangxado estis plano veturi al Bhaktapur. Mi bedauxrinde ne povis esti kun ili cxar mi ne povis trovi ferion cxe mia oficejo. Eble morgaux.
Estis agrabla teamo - malgranda, sciivolema, sperta pri Esperanto kaj Nepalamanta. Kiel S-ro Hori diris hieraux vespere, IHR ja estsa "unika" kaj la tradicio mem estas vere "azia". Tio multe helpus nin se gejunuloj ankaux akopanos ilin dum la promenado tiel ili ankaux praktikus Espernaton. Sed estis nur Bishowa el junuloj.
Mi tre bedauxras ke mi ne povos akompani ilin dum la piedvagado. Mi estos tie cxi iom maltrankvila. Cetere mi soifos blogi pri la montoj. Espereble iu telefonos min kaj mi rakontos pri tio en la blogo.
Morgaux ili promenos cxe historiaj palacoj de Katmando kaj Patan.
Kun granda intereso mi legis kaj legos la raporton pri Internacia Himalaja Renkontigxo.
Mi tre deziras al cxiuj partoprenantoj senprobleman piedvojagxon de montoj al montoj.
(Comment this)